Loading...
شما از نسخه قدیمی این مرورگر استفاده میکنید. این نسخه دارای مشکلات امنیتی بسیاری است و نمی تواند تمامی ویژگی های این وبسایت و دیگر وبسایت ها را به خوبی نمایش دهد.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه به روز رسانی مرورگر اینجا کلیک کنید.

زندگی نامه الکساندر فلمینگ.

زندگی نامه الکساندر فلمینگ.

الکساندر فلمینگ، پزشکی که در سال 1881 میلادی در لاودون (ولایت ایرشایر) به دنیا آمد.

الکساندر فلمینگ، پزشکی که در سال 1881 میلادی در لاودون (ولایت ایرشایر) به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را در مدرسه پزشکی بیمارستان سنت مری پوینگتن و در دانشگاه لندن به انجام رساند و در سال 1908 موفق به دریافت درجه دکترا در طب گردید. از ابتدای فعالیت علمی، فلمینگ علاقه بارزی به مباحث باکتری شناسی و علی الخصوص درمان شیمیایی باکتری ها از خود نشان می داد به طوری که از اولین کسانی بود که با سالوارسان (Salvarsun) اقدام به درمان سیفلیس نمود.

تحقیقات او در 1922 منتهی به کشف و نامگذاری نوعی پروتئین تجزیه کننده باکتری ها که در اشک و مخاطات موجود است بنام لیزوزیم، شد. فلمینگ به صورت تصادفی کشف خود را انجام داد. وی در 1928 تحقیقات باکتری شناسی خود را در آزمایشگاه همان مدرسه ای که طب را آموخته بود انجام می داد. در عین حال به عنوان استاد در آنجا مشغول به تدریس بود. او در آزمایشگاه بر روی محیط کشت میکروب ها به تحقیق می پرداخت. اتفاقاً یکی از محیط های کشت را که محیط رشد جرمهای استافیلوکوکی بود به مدت چند روز از یاد برده بود پس هنگامی که به سراغ محیط کشت رفت، تصمیم گرفت که آن را دور بیاندازد ولی مشاهده کرد که مجموعه ای از باکتری های مرده، گرداگرد کپک های بوجود آمده را احاطه کرده است و باکتری جدیدی هم رشد نکرده است.

فلمینگ کپک را جدا کرد و دریافت که جنس آن، همان جنس کپک نان مانده یعنی پنیسیلیوم نوتاتوم می باشد. فلمینگ دریافت که آنچه که موجب از بین رفتن عده ای از باکتری ها و عدم رشد باکتری تازه شده، ماده ای است که کپک ترشح کرده که آن را پنی سیلین نام نهاد. وقتی کپک را در مجاورت باکتری های دیگر قرار داد مشاهده کرد که بعضی از باکتری ها به خوبی رشد کردند و بعضی دیگر از فاصله مشخصی به آن نزدیکتر نمی شدند پس نتیجه گرفت که پنی سیلین بر برخی از میکروب ها مؤثر و بر پاره ای دیگر تأثیر ندارد. سپس آزمایشی برای تعیین تأثیر پنی سیلین بر گلبولهای سفید خون انجام داد که مشخص شد پنی سیلین به میزانی که برای انهدام باکتری ها مصرف می شود برای گلبولهای سفید خون مضر نیست.

فلمینگ چون شیمی دان نبود و نمی توانست به صورت مجزا ماده مورد نظری بدست آورد به نتیجه نهایی نرسید. یعنی قدرت آنتی بیوتیکی (پادزهری) آن به اثبات نرسید تا اینکه ارنست چین، هاوئرفلاری و همکارانش آن را تثبیت کردند. فلمینگ به همراه چین و فلاری در سال 1945 موفق به اخذ جایزه نوبل شدند.

فلمینگ در سال 1955 در لندن وفات یافت.

 

برای شرکت در مسابقه و پاسخ به سوالات وارد سایت شوید اگر عضو نیستید ثبت نام کنید


اطلاع رسانی

کافه خوندنی

مقاله بخوانید، جایزه نقدی بگیرید

30 جایزه 100 هزار تومانی

برای 30 نفر در هر ماه

برای ثبت نام کلیک کنید

اعضا سایت، برای ورود کلیک کنید . . . 

 

اطلاع رسانی

آمار

  • بازدید امروز: 4615
  • بازدید دیروز: 5730
  • بازدید کل: 7930836