Loading...
شما از نسخه قدیمی این مرورگر استفاده میکنید. این نسخه دارای مشکلات امنیتی بسیاری است و نمی تواند تمامی ویژگی های این وبسایت و دیگر وبسایت ها را به خوبی نمایش دهد.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه به روز رسانی مرورگر اینجا کلیک کنید.

آن چه باید برای پیشگیری از معلولیت ها بدانیم - قسمت ششم

آن چه باید برای پیشگیری از معلولیت ها بدانیم - قسمت ششم

احتمالاً شنیده اید که می گویند «سلامتی تاجی است برسر افراد سالم که فقط افراد بیمار آن را می بینند»، آیا معنای این عبارت را می دانید؟

سلامت شنوایی

ساختمان و عملکرد گوش

همگی مطالبی را در کتاب های درسی و یا سایر منابع آموزشی در مورد دستگاه شنوایی و نحوه کار آن خوانده ایم. می دانیم که دستگاه شنوایی از سه بخش گوش خارجی (لاله گوش، مجرای گوش، پرده صماخ)، گوش میانی (استخوان های چکشی، سندانی و رکابی، حفره صماخی پرده گوش، شیپور استاش و استخوان گیج گاهی) و گوش داخلی (مجاری نیمه حلقوی، حلزون شنوایی، پنجره بیضی، پنجره گرد، عصب شنوایی و عصب تعادلی) تشکیل شده است.

امواج صوتی از طریق لاله گوش جمع و به وسیله مجرای گوش به پرده گوش (پرده صماخ) می رسد و با ارتعاش پرده گوش به انرژی مکانیکی تبدیل می شود. وظیفۀ گوش میانی تبدیل امواج صوتی به ارتعاش و لرزش و انتقال آن ها به گوش داخلی است.

گوش میانی با پردۀ گوش از گوش خارجی جدا شده است. برای این که فرد بتواند صداها را به خوبی بشنود باید فشار هوای دو طرف پردۀ صماخ متعادل و برابر باشد. مثلاً وقتی سوار هواپیما هستیم و دچار گرفتگی گوش می شویم دلیل آن برهم خوردن تعادل فشار هوا بین دو طرف پردۀ گوش است. یک لولۀ خاص که مثل شیپور است و گوش میانی را به حلق (پشت بینی) وصل می کند کار متعادل کردن فشار هوا در گوش میانی را انجام می دهد. این لوله را بنام شیپور استاش می شناسیم. عملکرد این لوله در موقع سرماخوردگی مختل شده و باعث می شود احساس گرفتگی در گوش کنیم.

استخوان های گوش میانی (استخوان های چکشی، سندانی، رکابی) با ارتعاش پرده صماخ به حرکت درآمده و این انرژی مکانیکی به پنجره بیضی و از آن جا به حلزون شنوایی در گوش داخلی منتقل می شود.

در قسمت گوش داخلی، حلزون شنوایی وظیفه تبدیل انرژی مکانیکی ناشی از ارتعاش را به انرژی الکتریکی برعهده دارد. امواج الکتریکی حاصل شده از طریق عصب شنوایی برای درک و تفسیر به مغز منتقل می شوند. همچنین کانال های نیمه حلقوی در گوش داخلی دارای حسگرهایی هستند که تعادل انسان را کنترل می کنند. احساس تعادل از طریق عصب تعادلی امواج به مغز ارسال می شود و به همین دلیل است که چرخیدن به دور خود، و یا گاهی التهاب ها و بیماری های گوش موجب ایجاد عدم تعادل و سرگیجه در فرد می شوند. از آن جایی که مایع گوش داخلی در محفظه غیرقابل ارتعاشی قرار دارد، وجود دریچه گرد موجب می شود تا مایع گوش داخلی بتواند مرتعش شود.

معلولیت شنوایی

بسیاری از اختلالات در دوران مختلف زندگی می تواند منجر به کم شنوایی و یا ناشنوایی در فرد شوند. این اختلالات به سن خاصی محدود نمی شود و می تواند در هرزمانی، هر فردی را در هر سنی درگیر کند و بر ابعاد مختلفی از زندگی مانند آموزش و تحصیل، شغل، ارتباطات و زندگی اجتماعی، اعتماد به نفس و امور تفریحی تأثیر بگذارد.

با توجه به این که برخی نوزادن با اختلالات شنوایی متولد می شوند، درصورتی که مشکلات شنوایی این نوزادان در 3 ماهه اول تشخیص و اقدامات درمانی برای آن ها انجام دهند، می توان از ناشنوایی آن ها پیشگیری کرد، به همین دلیل انجام معاینات غربالگری شنوایی در بدو تولد برای نوزادان ضروری است.

 

مهم ترین علت هایی که باعث مشکلات شنوایی می شوند عبارتند از:

        - بیماری های ژنتیکی

        - برخی بیماری های دوران جنینی

        - زردی شدید در دوران نوزادی، بیماری های عفونی دوران نوزادی

        - مصرف برخی داروها (مثل برخی آنتی بیوتیک ها و داروی شیمی درمانی)

        - برخی بیماری های دوران کودکی (مانند اوریون، مننژیت، مخملک، آبله مرغان)

        - عفونت های مکرر و مزمن گوش میانی در دوران کودکی

        - محیط های پرصدا

        - ضربه و تغییر فشار ناگهانی گوش

        - افزایش سن

        - وجود جرم در گوش

        - برخی بیماری ها مانند بیماری خود ایمنی (مشکل دستگاه دفاعی بدن) یا سکته مغزی

        - وجود توده در گوش یا روی عصب شنوایی

        - مصرف مشروبات الکی و مواد مخدر

        - فشار روانی زیاد و طولانی و شب نخوابیدن های مکرر

مهم ترین عامل افت شنوایی در سنین نوجوانی، به جز موارد مربوط به بیماری های ژنتیکی و بیماری های عفونی، در معرض صداهای بلند قرار داشتن و ضربه است.

 

افت شنوایی به دلیل صداهای بلند

شدت و قدرت صدا به نیروی امواج صوتی بستگی دارد که با دسی بل (Decibel) اندازه گیری می شود. با هر 10 دسی بل افزایش در قدرت، صدایی به بلندی دو برابر به گوش می رسد، بنابراین صدای 90 دسی بل دو برابر قوی تر از صدای 80 دسی بل است. شدت صدا و مدت زمان در معرض صدا بودن، هر دو از عوامل مهم و موثر بر سلامت گوش است. به همین دلیل گاهی صداهای با شدت کم وقتی به صورت مداوم پخش شوند نیز می توانند مانند صداهای بلند به گوش آسیب برسانند. شدت مجاز صدا تا 80 دسی بل است و بیش تر از آن برای گوش خطرناک است. اما باید به مدت زمان در معرض بودن نیز توجه کرد، به این معنی که مثلاً 8 ساعت در محیطی با صدای 85 دسی بل بودن، خطرناکتر از شنیدن صدای مثلاً 12 دسی بل برای چند ثانیه است. متخصصان می گویند اگر فردی در محیطی برای این که صدایش (در حالت عادی) به بقیه برسد باید بلندتر صحبت کند، یعنی در معرض آلودگی صوتی قرار گرفته و با کمک این شاخص می توان فهمید آیا گوش مان در معرض آسیب است یا نه.

مثال هایی از شدت صداهای مختلف:

صدای وزش باد در میان برگ ها: 10 دسی بل

صحبت کردن با صدای آهسته: 40 دسی بل

صحبت کردن با صدای بلند: 60 دسی بل

ترافیک سنگین شهری: 80 دسی بل

صدای شیپور از چند متری: 100 دسی بل

آستانه دردناکی: 130- 120 دسی بل

 

«پیری گوشی»، حتی برای شما!

دوران نوجوانی دوران هیجان و جنب و جوش و هیاهو است مثل بازی های جمعی، شنیدن موسیقی، فیلم یا حتی نوحه با صدای بلند. انگار که هرچه صدا بلندتر باشد و بیش تر گوبس گوبس کند باحال تر است! اما باید بدانیم صداهای بلند می توانند منجر به آسیب های جدی دستگاه شنوایی شوند. بودن در محیط های پرسروصدا (برخی محیط های کار، مراکز تفریحی، باشگاه ها و ...)، صداهای بلند هنگام استفاده از ضبط، رادیو و تلویزیون و استفاده از هدفون و گوشی به مدت طولانی، به تدریج باعث افت شنوایی می شود و با توجه به این که کاهش شنوایی اول در بسامدهای (فرکانس های) بالا اتفاق می افتد، فرد متوجه افت شنوایی خود نمی شود. با ادامه در معرض صدا قرار گرفتن کم کم بسامدهای گفتاری نیز تحت تأثیر قرار می گیرند و فرد در زمان صحبت کردن دیگران صدای شان را به خوبی نمی شنود. یکی از آثار استفاده نادرست از هندزفری / هدفون وزوز گوش، سرگیجه و گیجی و کم شنوایی در سنین نوجوانی است. استفاده مداوم و نامناسب از هندزفری بعد از 3-2 سال فرد را دچار افت شنوایی و پیرگوشی زودرس می کند. آمارها نشان می دهد از هر 5 نوجوان و جوان 1 نفر مبتلا به درجاتی از کم شنوایی به دلیل استفاده از هدفون یا گوش دادن به موسیقی با صدای بلند است.

تأثیراتی که صدا ها بلند برسلامت می گذارد فقط مربوط به کاهش شنوایی نمی شود بلکه می تواند به راحتی باعث عوارضی مانند سرگیجه، سردرد، گیجی، فشار روانی و اختلالات خلقی و افزایش فشار خون شود.

برای شرکت در مسابقه و پاسخ به سوالات وارد سایت شوید اگر عضو نیستید ثبت نام کنید


  • منبع: کتاب آنچه باید برای پیشگیری از معلولیت ها بدانیم، انتشارات صالحیان
  • تاریخ: دوشنبه 15 اردیبهشت 1399 - 11:15
  • صفحه: سلامت
  • بازدید: 1925

یادبان، نکوداشت یاد رفتگان

ارسال نظر

اطلاع رسانی

کافه خوندنی

مقاله بخوانید، جایزه نقدی بگیرید

1 جایزه یک میلیون تومانی 

و 17 جایزه دیگر

در هر ماه

برای ثبت نام کلیک کنید

اعضا سایت، برای ورود کلیک کنید . . . 

 

اطلاع رسانی

آمار

  • بازدید امروز: 2808
  • بازدید دیروز: 7751
  • بازدید کل: 15829037